Het jaar begon met een klap in het gezicht van het parlement. Nadat een Kamermeerderheid had gestemd voor een verbod op neonicotinoïden, glyfosaat voor particulieren en enkele schimmelbestrijdingsmiddelen, liet staatssecretaris Sharon Dijksma eind maart weten deze aangenomen moties niet uit te voeren. Er zou juridisch onvoldoende wetenschappelijk bewijs voorhanden zijn. Twee weken later leek de wind te draaien: naar aanleiding van een alarmerend Europees rapport vroeg Dijksma het Ctgb om op korte termijn te beoordelen of de neonicotinoïden verboden moesten worden. Toch eindigde ook dat traject in juni teleurstellend: ondanks zorgen van zeven fracties kwam er niet meer dan een hernieuwde herbeoordeling door het Ctgb.
Tegen het einde van het jaar volgde alsnog een concreet (deel)resultaat. Na een succesvolle juridische procedure van Natuur & Milieu en Greenpeace besloot het Ctgb dat imidacloprid vanaf 1 januari 2016 verboden zou zijn in de aardappelteelt, met strengere zuiveringseisen voor de glastuinbouw. Twee dagen later liet diezelfde toezichthouder echter weten nieuwe glyfosaatmiddelen toe te laten voor tientallen uiteenlopende gewassen, van akkerbouw tot particuliere tuinen.
De cijfers achter dit alles bleven verontrustend. Een studie in Science liet zien dat de wereldwijde populatie ongewervelden in 35 jaar tijd met 45 procent was afgenomen. Het internationale bijenonderzoeksnetwerk COLOSS registreerde dat bijna 70.000 bijenvolken de winter van 2014-2015 niet hadden overleefd. Het gemiddeld verlies was 17,4 procent, twee keer zoveel als het jaar ervoor. Tot slot zorgde wetenschapsjournalist Rypke Zeilmaker voor onrust door te stellen dat het Planbureau voor de Leefomgeving de Nederlandse natuurstatistieken manipuleerde om een schijnbaar herstel van de biodiversiteit te suggereren. PBL zelf wees deze beschuldiging resoluut van de hand.